15 september. Vandaag ben ik precies twee weken als zelfstandige aan de slag. Het gaat hartstikke goed en da’s ook precies wat ik antwoord als mensen vragen hoe het gaat, maar ondertussen voel ik me ook gewoon een enorme beginner tussen al die ondernemers op Instagram die hun planning, marketing én sociale leven volledig op orde lijken te hebben. Dus om het allemaal even realistisch te houden, hierbij wat eerlijke bekentenissen van de eerste twee weken als zzp’er.

‘Mag ik je vannacht anders even terugbellen?’
Ik heb tot nu toe overal volmondig ja op gezegd (behalve op een of andere onderbetaalde SEO-klus want daar is het leven echt te kort voor), want mensen komen echt met de leukste dingen bij me. Het nadeel daarvan is dat mijn planning de komende twee weken op standje ‘er-mag-nu-echt-geen-kind-ziek-worden’ staat (moms can relate), want ik zit behoorlijk vol. Voor nu meer dan hartstikke prima, voor de toekomst wellicht een werkpuntje.

Moet ik acquisitie gaan doen?
Ik heb voor een ex-contentmarketeer nog verrekte weinig marketing gedaan. Tot nu toe weten mensen me te vinden (en heb ik het dus hartstikke druk) en dat is heel fijn, maar aan de andere kant denk ik steeds: wat nu als die stroom straks opgedroogd is en ik geen werk meer heb? Dan is het wel handig om toch iets te gaan doen aan marketing, maar ja, aan de andere kant: nú zit ik vol. Hoe doen mensen dit? 

Ik kan maar 1 ding tegelijk
De kinderen en mijn bedrijf, dat is ongeveer alles wat er op dit moment in mijn hoofd past. Ik vergeet om gezond te eten en te bewegen (en dat wordt beloond met een soort halve hernia op dit moment), schijn ergens onder een laag stof nog een man en een sociaal leven te hebben liggen en toen ik me gister met een hydrofiel moest afdrogen, ben ik maar eens een paar wassen gaan draaien. Ik moet nog even oefenen met blijven leven tijdens het ondernemen. 

Volwassen beslissingen
Gisteravond had ik ineens milde paniek: wat als ik ondanks mijn dubbele vaccinatie deze winter ineens corona oploop en twee maanden happend naar adem in bed lig?! Toen ik een fractie later getarget was met banner over AOV’s besloot ik het als een teken te zien en maar eens iets te regelen voor als ik onverhoopt uit de running raak. Voel me nu heel verstandig. 

Leuker kunnen we het NIET MAKEN NEE
Het allerkutste aan dat hele ondernemen vind ik de administratieve kant. En dan ook echt alles: van het feit dat kinderopvangtoeslag als zzp’er ineens een soort wiskunde B2 geworden is, dat ik nog steeds uren zit te schrijven, dat ik offertes en facturen moet maken, bonnetjes bewaren, gedoe, gedoe, gedoe. En dan moet ik er ook nog eens op vertrouwen dat er ooit echt genoeg geld binnenkomt om mijn deel van de hypotheek te betalen. Het hoort erbij en ik moet er echt niet over zeuren, maar dit gaat nooit mijn hobby worden.

Zó blij
Wat me het meest opvalt, is dat ik -geheel tegen mijn eigen verwachtingen in- heel relaxed ben. Ik geniet ervan om lekker vanuit huis te werken, mijn eigen tijd in te delen en mijn eigen klanten te kiezen. Freelancer worden is tot nu toe de beste stap die ik in tijden genomen heb. Amen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *